Das Deutsches Rotes Kreuz, een neutrale organisatie?

Het internationale rode kruis is officieel opgericht in 1864 op basis van het voorstel van Henri Dunant om organisaties van vrijwillige hulpverleners te laten ontstaan. Het rode kruis zou onafhankelijk, neutraal en universeel hulp moeten kunnen verlenen aan slachtoffers van bijvoorbeeld oorlogen. Onder het internationale rode kruis valt onder andere de nationale rode kruis verenigingen zoals ook het Deutsches Rotes Kreuz.

In 1919 werd Joachim von Winterfeldt-Menkin president van het Duitse Rode Kruis. Onder zijn bewind in 1933 zijn Joodse Rode Kruis leden buiten de organisatie gezet, is de Hitlergroet ingevoerd en is de neutraliteit van de organisatie grotendeels opgeheven. Vier jaar later werd SS-leider Ernst-Robert Grawitz, wie verantwoordelijk was voor de verschrikkelijke menselijke experimenten in concentratiekampen, vicepresident van het Duitse Rode Kruis. Hij veranderde het Duitse rode kruis enorm door in 1937 een wet in te laten voeren waarbij de organisatie dichter bij de Hitler, de staat en de NSDAP kwam te staan. De achterliggende gedachte was dat de DRK-leden nog sneller beschikbaar konden worden gesteld voor een mogelijke mobilisatie van Duitsland. Gedurende de oprichting van de Wehrmacht in 1935, was dit dan ook de belangrijkste taak geworden van deze hulporganisatie.

In 1945 bezetten de Sowjet troepen het hoofdgebouw en het voorzitterschap van de DRK. Grawitsch was op dat moment al door een zelfmoordpoging om het leven gekomen. De rest van de DRK-leiders vormden een tijdelijke commissie om te proberen de organisatie te laten voortbestaan. Na de oorlog werd de DRK in de Sowjet en de Franse bezettingszone opgeheven en kon de organisatie alleen in de Amerikaanse zone nog blijven verder werken. In 1950 werd het Duitse Rode Kruis in de Bondsrepubliek Duitsland opnieuw officieel opgericht.